Bota në zjarr, Kosova në numërim karrigesh: Paradoksi i politikës sonë karshi vullkanit gjeopolitik

Ndërkohë që Grenlanda po shndërrohet në një nga pikat më të nxehta gjeostratgjike të dekadës dhe Arktiku nuk mbetet më thjesht një periferi e largët, por qendër e interesave të fuqive të mëdha, diskursi politik në Kosovë mbetet i ngujuar brenda mureve të Kuvendit, duke numëruar ulëset e deputetëve.

Gjeopolitika globale po ndryshon me një shpejtësi marramendëse. Lufta në Ukrainë, tensionet e larta në Lindjen e Mesme, roli i Iranit, dhe rivaliteti mbi Tajvanin po ri-formësojnë aleancat e vjetra dhe po krijojnë të reja. Madje, edhe heshtja e Kinës dhe Rusisë karshi zhvillimeve në Venezuelë nuk duhet parë si neutralitet, por si një lëvizje e mirëfilltë strategjike që mund të ketë pasoja afatgjata për rendin botëror.

Kosova dhe paradoksi i numrave

Në anën tjetër të këtij "vullkani" global, Kosova gjendet në një situatë thuajse absurde. Dy javë pas certifikimit të rezultateve zgjedhore, e gjithë vëmendja publike është përqendruar te pyetja: Kush i ka 57 e kush 58 deputetë? Pse njëra parti ra në 15 e tjetra mbeti në 23?

Ky fokus te numrat ka lënë krejtësisht në hije diskutimin substancial mbi qeverisjen. Prioritetet katërvjeçare, programet politike, menaxhimi i krizave të mundshme dhe politikat që prekin drejtpërdrejt jetën e qytetarëve, janë bërë thuajse të padukshme në debatin publik.

Kosova, ndonëse shtet i vogël, është jashtëzakonisht e ekspozuar ndaj zhvillimeve globale. Çdo lëvizje në NATO apo ndryshim raportesh ShBA–BE mund të ketë ndikim ekzistencial te ne.

Sfida që vjen: Improvizimi nuk është më opsion

Qeveria e ardhshme e Kosovës do të duhet të lundrojë në një botë shumë më të pasigurt dhe më pak tolerate ndaj improvizimit diplomatik. Siguria, energjia dhe ekonomia nuk janë thjesht terma teknikë, por kolona mbi të cilat do të duhet të qëndrojë shteti në vitet e ardhshme.

Ironia mbetet e hidhur: teksa bota po digjet në flakët e ri-përcaktimit të zonave të influencës, ne vazhdojmë të humbim kohë duke numëruar karriget. Respektimi i procedurave demokratike është i rëndësishëm, por vizioni dhe përgjegjësia përballë sfidave globale duhet të jetë prioriteti real.

Pyetja e vetme që duhet të na mundojë nuk është se kush ka një ulëse më shumë, por: A jemi vërtet gati për botën që po vjen?